ไปถึงแม่สายก็ประมาณ 6 โมงครึ่งเข้าที่พักวางกระเป๋าเสร็จชวนเปิ้ลลงมาเดินเล่นหาข้าวกิน ก้าวพ้นกะไดที่พัก สตาร์ทด้วยน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋


รสชาติดีแต่ปามันไปหน่อย เดินไปเรื่อยๆจนสุดหน้าด่านดูโน่นดูนี่เห็นขนมเบื้องแปลกๆเลยสั่งมาชิมดู แม่ค้าทำไปบ่นไปเรื่องไปเที่ยวเพชรบูรณ์แล้วซื้อมะขามหวานแต่ไม่ประทับใจ แต่ที่ผมสนใจคือมันเป็นขนมเบื้องลอยน้ำ

คือใช้ถาดสแตนเลสลอยในหม้อน้ำร้อนจนแป้งสุกใส่ไส้กระหล่ำปลีโรยด้วยอะไรบ้างจำไม่ได้มันมืดๆ หน้าตาก็เป็นอย่างที่เห็นรสจืดไปนิด ถือมาไม่ทันห้าก้าวเจอรถเข็นขายคล้ายขนมจีนเลยนั่งลงสั่งชิมดู


มันมีชื่อว่าข้าวซอยน้อย,ขนมจีนน้ำเจื้อ ถามว่ารสชาติดีไหม๊ผมว่ามันคล้ายขนมจีนน้ำยาป่าแบบจืดๆ



มาถึงหมูปิ้งชาวเขาคนเยอะขายไม่แพง

ตามด้วยข้าวจี่ที่ทาด้วยถั่วเน่ากลิ่นแรงๆ


ตื่นเช้าเดินตลาดก็ดูพืชผักบรรยากาศเช้าที่แม่สายท่าขี้เหล็กเหนือสุดแดนสยาม


ตบท้ายด้วยขันโตกมิตรภาพบนดอยและน้ำชารับแขกที่ชื่นใจที่สุดในรอบหลายปีทีเดียว ผมกับเปิ้ลมาเชียงรายน่าจะ 4 ครั้งแต่ครั้งนี้ตรงมาเชียงรายเลยไม่แวะเชียงใหม่ก่อนแต่ผมกับเปิ้ลเห็นตรงกันว่าหลงรักเชียงรายพอสมควร











































เมล็ดกาแฟคั่วกลาง
เมล็ดกาแฟคั่วเข้มปลานกลาง
กาแฟ under extracted coffee กาแฟจะสีน้ำตาลอ่อนๆโทนเดียว
กาแฟ perfect shot จะมีลักษณะอย่างหนึ่งคือ Tiger Skin มีโทนสีซ้อน น้ำตาลเข้มสลับน้ำตาล
จากนั้นดูตัวเลขว่าเท่าเดิมหรือไม่ต้องรู้ก่อนว่าอุณหภูมิเดิมตั้งไว้ที่เท่าไหร่โดยสอบถามจากผู้ขาย เอาคร่าวๆ 88-95องศาเซลเซียส
อันดับที่สองเช็คที่เกจวัดความดันโดยกดปล่อยน้ำกาแฟ เข็มจะวิ่งไปอยู่ที่ระหว่าง 8-10 บาร์ หากพบว่าตัวใดตัวหนึ่งมีค่าไม่ถึงจะส่งผลต่อกาแฟทันที ให้แจ้งไปยังผู้ขายเพื่อประเมินเบื้องต้น















